Kızılötesi Termometrenin Temel Teorisi

1672'de, güneş ışığının (beyaz ışık) çeşitli renklerin bir kombinasyonu olduğu keşfedildi ve Newton, monokromatik ışığın, beyaz ışığa kıyasla daha basit olduğu sonucuna vardı. Güneşte dikroik prizmanın kullanılması (beyaz ışık), kırmızı, turuncu, sarı, yeşil, mavi, mor ve diğer monokromatik ışığa ayrılır.

1800'de İngiliz fizikçi FW Heusl sıcak bir bakış açısı ile çeşitli renkli ışıkları incelerken kızılötesi ışığı keşfetti. Çeşitli renklerin ısısını incelerken, karanlık odadaki tek pencereyi kasıtlı olarak daha koyu bir panelle engelledi ve içerisine bir dikroik prizma ile panelde dikdörtgen bir delik açtı. Güneş ışığı prizmanın içinden geçtiğinde, renkli bantlara ayrılır ve termometre, banttaki farklı bantlardaki ısı miktarını ölçmek için kullanılır. Ortam sıcaklığı ile karşılaştırmak için Husserl ortam sıcaklığını ölçmek için renkli ışık bantlarının yakınındaki birkaç termometre kullandı. Deney sırasında merak uyandırıcı bir fenomeni tökezledi: Odadaki kırmızı sıcaklığın dışına yerleştirilen ve odadaki diğer sıcaklık göstergelerinin üstünde bir termometre. Tekrarlanan testlerden sonra, yüksek sıcaklıklı yüksek sıcaklık bölgesi denen, daima kırmızı ışığın dışındaki ışık kenarında. Bu yüzden, güneşin yaydığı görünür ışığa ilaveten, görülemeyen bir tür görünmez "sıcak çizgi" olduğunu duyurdu. Görünmez "sıcak hat" kırmızı ışığın dışında bulunur ve kızılötesi ışık olarak adlandırılır. Kızılötesi, radyo dalgaları ve görünür ışık ile aynı doğada olan bir elektromanyetik dalga. Kızılötesi ışının keşfi, doğayı anlamada büyük bir sıçrama ve kızılötesi teknolojinin araştırılması, kullanılması ve geliştirilmesinde yepyeni geniş bir alan açıyor.

0.76 ~ 100μm arasında kızılötesi dalga boyları, dalga boyu aralığına göre, görünür ve bölgedeki radyo dalgalarının sürekli spektrumundaki elektromanyetik spektrumuna yakın kızılötesi, orta kızılötesi, uzak kızılötesi, uzaktan kızılötesi, dört kategoriye ayrılabilir. ışık. Kızılötesi radyasyon doğadaki en yaygın elektromanyetik radyasyondan biridir. Normal şartlar altında herhangi bir nesnedeki moleküllerin ve atomların rasgele harekete dayanır ve sürekli termal kızılötesi enerjiyi, moleküllerin ve atomların hareketini yayar Radyasyonun enerjisi ne kadar yoğun, daha büyük, aksine, o kadar küçük radyasyon enerjisi.

Sıcaklığı mutlak sıfırın üstünde olan nesneler kendi moleküler hareketlerinden dolayı kızılötesi ışığı yayarlar. Nesnenin yaydığı güç sinyalini kızılötesi dedektör aracılığıyla elektrik sinyallerine dönüştürdükten sonra, görüntüleme aygıtının çıkış sinyali taranan nesnenin yüzey sıcaklığının elektronik sistem tarafından işlenen sıcaklığın mekansal dağılımını simüle edebilir nesne yüzey termal görüntüsünün ilgili termal profilini elde etmek için ekrana iletilmelidir. Bu yöntemi kullanarak, hedef görüntünün uzun menzilli termal görüntüsünü ve sıcaklık ölçümünü ve analizini elde edebiliriz.